Życie ze skoliozą wymaga świadomego podejścia do aktywności fizycznej. Wiele osób zastanawia się, jakich ćwiczeń unikać, aby nie pogorszyć stanu kręgosłupa i nie przyspieszyć progresji skrzywienia. Ten artykuł pomoże Ci zrozumieć, które aktywności są niewskazane, dlaczego tak jest, oraz jakie bezpieczne alternatywy możesz włączyć do swojego planu treningowego, zawsze pamiętając o kluczowej roli konsultacji ze specjalistą.
Unikaj tych ćwiczeń przy skoliozie kluczowe zasady bezpieczeństwa dla Twojego kręgosłupa
- Bezwzględnie unikaj ćwiczeń z osiowym obciążeniem kręgosłupa, takich jak martwy ciąg czy przysiady ze sztangą.
- Wystrzegaj się ruchów asymetrycznych, jednostronnych obciążeń tułowia i niekontrolowanych rotacji, które pogłębiają skrzywienie.
- Ogranicz intensywne skoki i dynamiczne aktywności, zwłaszcza przy znacznych kątach skrzywienia kręgosłupa.
- Zachowaj ostrożność przy pływaniu stylem klasycznym (żabką) i nadmiernym rozciąganiu, szczególnie przy hipermobilności stawów.
- Każdą aktywność wywołującą ból natychmiast przerwij i zawsze konsultuj plan ćwiczeń z fizjoterapeutą.
- Pamiętaj, że indywidualna ocena kąta Cobba przez specjalistę jest kluczowa dla bezpiecznego doboru aktywności.
Zrozum, dlaczego niektóre ćwiczenia mogą pogłębić skoliozę
Skolioza charakteryzuje się trójpłaszczyznowym skrzywieniem kręgosłupa. Oznacza to, że kręgosłup nie tylko wygina się na boki, ale także rotuje i zmienia swoje krzywizny w płaszczyźnie strzałkowej. Właśnie dlatego tak ważne jest, aby unikać ćwiczeń, które mogą potęgować te deformacje. Asymetryczne ruchy, takie jak jednostronne obciążenie mięśni tułowia (np. podczas noszenia ciężkiej torby na jednym ramieniu) czy dynamiczne skręty, mogą prowadzić do nierównomiernego rozłożenia sił na kręgosłupie. To z kolei sprzyja pogłębianiu istniejącego skrzywienia, ponieważ mięśnie po jednej stronie są nadmiernie obciążane, a po drugiej osłabiane, co utrwala patologiczną postawę. Z mojego doświadczenia wynika, że wielu pacjentów nie zdaje sobie sprawy, jak duży wpływ na progresję skoliozy mają właśnie takie pozornie niewinne, asymetryczne aktywności.
Nadmierna kompresja osiowa: Kiedy siła grawitacji działa na Twoją niekorzyść
Kolejnym czynnikiem ryzyka jest nadmierna kompresja osiowa kręgosłupa. Mówimy o niej, gdy siła działająca wzdłuż osi kręgosłupa jest zbyt duża, naciskając na kręgi i dyski międzykręgowe. U osoby ze zdrowym kręgosłupem jest to zazwyczaj dobrze tolerowane, ale w przypadku skoliozy, gdzie kręgosłup jest już zdeformowany i jego struktury są nierównomiernie obciążone, taka kompresja staje się szczególnie szkodliwa. Może prowadzić do dalszego ucisku na już i tak przeciążone części kręgosłupa, a w konsekwencji do bólu, uszkodzeń dysków, a nawet progresji skrzywienia. Ćwiczenia z dużym obciążeniem osiowym, jak martwy ciąg czy przysiady ze sztangą, są tu klasycznymi przykładami, których należy bezwzględnie unikać.
Niekontrolowane skręty i przeprosty: Ruchy, które pogłębiają deformację
Niekontrolowane skręty tułowia oraz nadmierne przeprosty to kolejne ruchy, które mogą negatywnie wpływać na kręgosłup ze skoliozą. Skolioza często wiąże się z rotacją kręgów, a dynamiczne, niekontrolowane skręty mogą tę rotację pogłębiać, destabilizując kręgosłup. Podobnie, nadmierne przeprosty, czyli wyginanie kręgosłupa do tyłu poza jego fizjologiczny zakres, mogą prowadzić do pogłębiania lordozy lędźwiowej lub spłaszczania kifozy piersiowej, co zaburza naturalne krzywizny i zwiększa obciążenie na poszczególne segmenty kręgosłupa. Z mojego punktu widzenia, kluczowe jest tu świadome kontrolowanie każdego ruchu i unikanie pozycji, które zmuszają kręgosłup do pracy w nienaturalnych, pogłębiających deformację płaszczyznach.
Ból jako sygnał alarmowy: Naucz się słuchać swojego ciała
W kontekście aktywności fizycznej przy skoliozie, ból jest absolutnie kluczowym sygnałem alarmowym, którego nigdy nie wolno ignorować. Jeśli podczas wykonywania jakiegokolwiek ćwiczenia poczujesz ból, dyskomfort, mrowienie lub inne niepokojące objawy, natychmiast przerwij daną aktywność. Twoje ciało wysyła Ci jasny komunikat, że coś jest nie tak i kontynuowanie może prowadzić do pogorszenia stanu lub urazu. Zawsze powtarzam moim pacjentom: ból to nie jest element treningu, to sygnał do zatrzymania i analizy. Naucz się słuchać swojego ciała i reagować na jego ostrzeżenia, to podstawowa zasada bezpieczeństwa przy skoliozie.

Absolutna czarna lista: Ćwiczenia, których musisz unikać przy skoliozie
Istnieje grupa ćwiczeń siłowych, które ze względu na mechanikę ruchu i obciążenie kręgosłupa, są bezwzględnie przeciwwskazane dla osób ze skoliozą. Ich wykonywanie może nie tylko pogłębić skrzywienie, ale także prowadzić do poważnych urazów i dolegliwości bólowych. Chodzi tu przede wszystkim o ćwiczenia z osiowym obciążeniem kręgosłupa, które wywierają duży nacisk na kręgi i dyski.
- Martwy ciąg (deadlift): To jedno z najbardziej obciążających ćwiczeń dla kręgosłupa. Wymaga utrzymania neutralnej pozycji kręgosłupa pod dużym obciążeniem, co przy skoliozie jest praktycznie niemożliwe. Nierównomierne obciążenie i kompresja osiowa mogą prowadzić do poważnych uszkodzeń.
- Przysiady ze sztangą na plecach (back squat): Podobnie jak martwy ciąg, przysiady ze sztangą generują ogromne obciążenie osiowe. Asymetria kręgosłupa przy skoliozie sprawia, że ciężar rozkłada się nierównomiernie, co może pogłębiać skrzywienie i prowadzić do bólu.
- Wyciskanie ciężarów nad głowę (overhead press): To ćwiczenie również mocno obciąża kręgosłup w płaszczyźnie osiowej, szczególnie odcinek lędźwiowy i piersiowy. Przy skoliozie może powodować niepożądane kompresje i rotacje.
Ćwiczenia na brzuch: Klasyczne "brzuszki" i "nożyce" dlaczego szkodzą?
Klasyczne "brzuszki" (crunches) oraz "nożyce" (leg raises) są często postrzegane jako podstawowe ćwiczenia na mięśnie brzucha. Niestety, dla osób ze skoliozą mogą być one bardzo szkodliwe. Podczas wykonywania "brzuszków" dochodzi do nadmiernego zgięcia kręgosłupa w odcinku lędźwiowym, co może prowadzić do jego przeciążenia i pogłębiania lordozy. "Nożyce", zwłaszcza te wykonywane z opuszczaniem nóg do podłoża, generują duży nacisk na odcinek lędźwiowy, co przy istniejącej asymetrii i niestabilności kręgosłupa może być bardzo niebezpieczne. Zamiast nich, rekomenduję skupienie się na ćwiczeniach stabilizujących core, które angażują mięśnie głębokie brzucha bez nadmiernego obciążania kręgosłupa.
Gimnastyka i joga: Mostki, głębokie skłony w bok i intensywne rotacje
Choć joga i gimnastyka mogą być korzystne dla ogólnej sprawności, niektóre pozycje są zdecydowanie niewskazane dla osób ze skoliozą. Chodzi tu o te, które prowadzą do nadmiernych przeprostów, głębokich asymetrycznych zgięć lub intensywnych rotacji kręgosłupa. Z mojego doświadczenia wynika, że szczególnie niebezpieczne są:
- Mostek (wheel pose): Ta pozycja wymaga silnego przeprostu kręgosłupa, co może prowadzić do nadmiernego obciążenia i kompresji w odcinku lędźwiowym, a także spłaszczania kifozy piersiowej.
- Głębokie skłony w bok (side bends) z obciążeniem: Wykonywane bez kontroli lub z dodatkowym obciążeniem, mogą pogłębiać asymetrię kręgosłupa i nierównomiernie rozciągać mięśnie po obu stronach tułowia, co jest szkodliwe przy skoliozie.
- Intensywne rotacje tułowia (twisting poses): Niektóre pozycje jogi czy ćwiczenia gimnastyczne wymagają głębokich skrętów. Przy skoliozie, gdzie kręgosłup jest już zrotowany, takie ruchy mogą destabilizować istniejące skrzywienie i prowadzić do bólu.
Ćwiczenia dynamiczne: Skoki, podskoki i gwałtowne zmiany kierunku
Ćwiczenia dynamiczne, takie jak intensywne skoki, podskoki, czy aktywności wymagające gwałtownych zmian kierunku, niosą ze sobą spore ryzyko dla zdeformowanego kręgosłupa, zwłaszcza przy znacznych skrzywieniach. Każdy skok generuje wstrząs, który przenosi się przez cały kręgosłup. W przypadku skoliozy, gdzie kręgosłup nie jest w stanie równomiernie amortyzować tych sił, wstrząsy mogą prowadzić do mikrourazów, przeciążeń i bólu. Przykładami takich aktywności są: skakanie na skakance, intensywne ćwiczenia aerobowe z elementami skoków, gry zespołowe z dużą ilością wyskoków i lądowań. Zawsze zalecam ostrożność i, w zależności od stopnia skrzywienia, całkowite unikanie tego typu ruchów.
Sporty i aktywności podwyższonego ryzyka: Na co zwrócić uwagę?
Wiele popularnych sportów, choć z pozoru zdrowych, może być problematycznych dla osób ze skoliozą. Szczególnie należy uważać na sporty jednostronne, które w sposób asymetryczny obciążają ciało i prowadzą do nierównomiernego rozwoju mięśni. Przykładami są tenis, badminton czy golf. Powtarzalne ruchy wykonywane głównie jedną stroną ciała mogą pogłębiać istniejące asymetrie mięśniowe i strukturalne kręgosłupa, co w konsekwencji może przyczynić się do progresji skoliozy. Jako fizjoterapeuta, zawsze podkreślam, że w przypadku takich aktywności kluczowe jest świadome równoważenie obciążeń i włączanie do treningu ćwiczeń kompensacyjnych.
Bieganie: Czy jest bezpieczne? Kluczowe zasady dla biegaczy ze skoliozą
Kwestia biegania przy skoliozie jest często poruszana i niejednoznaczna. Z jednej strony, bieganie to świetna forma aktywności aerobowej. Z drugiej, każdy krok generuje wstrząs, który przenosi się na kręgosłup. Bieganie po twardej nawierzchni, zwłaszcza przy znacznych kątach skrzywienia, może prowadzić do niekorzystnych obciążeń i mikrourazów. Jeśli jednak chcesz biegać, musisz przestrzegać kilku kluczowych zasad:
- Wybieraj miękkie nawierzchnie: Biegaj po trawie, leśnych ścieżkach, bieżniach amortyzowanych, unikaj asfaltu i betonu.
- Inwestuj w dobre obuwie: Amortyzujące buty sportowe to podstawa.
- Zacznij od krótkich dystansów: Stopniowo zwiększaj intensywność i czas biegu.
- Skup się na technice: Staraj się biegać z lekkim nachyleniem do przodu, unikając sztywności i nadmiernego prostowania kręgosłupa.
- Włącz ćwiczenia wzmacniające core: Silne mięśnie brzucha i pleców pomogą stabilizować kręgosłup podczas biegu.
- Słuchaj swojego ciała: Jeśli pojawia się ból, natychmiast przerwij i skonsultuj się ze specjalistą.
Gimnastyka artystyczna i balet: Kiedy gibkość staje się problemem?
Dyscypliny takie jak gimnastyka artystyczna, akrobatyka czy balet, które wymagają ekstremalnej gibkości i zakresu ruchu, są zazwyczaj niewskazane dla osób ze skoliozą. Szczególnie dotyczy to przypadków, gdy skoliozie towarzyszy zespół hipermobilności stawów. Hipermobilność, czyli nadmierna ruchomość w stawach, może być czynnikiem progresji skoliozy, ponieważ stawy i więzadła nie zapewniają wystarczającej stabilizacji kręgosłupa. Intensywne rozciąganie i pozycje wymagające dużej elastyczności mogą w takiej sytuacji destabilizować kręgosłup, zwiększając ryzyko pogłębiania skrzywienia i urazów. W mojej praktyce zawsze odradzam tego typu aktywności, jeśli istnieje ryzyko progresji wady.
Gry zespołowe (koszykówka, siatkówka): Ukryte zagrożenia w wyskokach i lądowaniach
Gry zespołowe, takie jak koszykówka, siatkówka czy piłka ręczna, choć angażujące i rozwijające, mogą stanowić zagrożenie dla osób ze skoliozą. Wynika to z ich dynamicznego charakteru, który często wiąże się z gwałtownymi wyskokami, lądowaniami, nagłymi zmianami kierunku i rotacjami tułowia. Te ruchy generują duże, często asymetryczne obciążenia na kręgosłup, który przy skoliozie jest już osłabiony i zdeformowany. Ryzyko kontuzji, przeciążeń, a nawet pogłębiania skrzywienia jest w takich przypadkach znacznie wyższe. Jeśli zdecydujesz się na udział w takich aktywnościach, koniecznie skonsultuj to z fizjoterapeutą i upewnij się, że Twoje mięśnie stabilizujące kręgosłup są odpowiednio wzmocnione.

Siłownia a skolioza: Jak trenować bezpiecznie i unikać błędów?
Trening siłowy na siłowni jest możliwy dla osób ze skoliozą, ale wymaga bardzo świadomego podejścia i ścisłej współpracy z fizjoterapeutą lub doświadczonym trenerem. Należy bezwzględnie unikać maszyn i ćwiczeń, które generują duży nacisk osiowy na kręgosłup lub wymuszają asymetryczne ruchy. Do maszyn, których należy unikać, zaliczam:
- Suwnica Smitha: Wymusza nienaturalny, sztywny tor ruchu, co może prowadzić do nadmiernego obciążenia kręgosłupa, zwłaszcza w dolnych partiach.
- Prasa do nóg (leg press): Generuje dużą kompresję osiową na kręgosłup lędźwiowy, szczególnie gdy jest wykonywana z dużym obciążeniem i z nadmiernym zgięciem w biodrach.
- Maszyny do rotacji tułowia: Mogą prowadzić do niekontrolowanych i szkodliwych rotacji kręgosłupa, pogłębiając istniejące skrzywienia.
Zasada numer jeden: Unikaj ćwiczeń w osiowym obciążeniu kręgosłupa
To jest fundamentalna zasada, którą zawsze powtarzam moim pacjentom. W kontekście treningu siłowego oznacza to unikanie wszelkich ćwiczeń, które obciążają kręgosłup wzdłuż jego osi, zwłaszcza z dużym ciężarem. Oprócz wspomnianych wcześniej martwych ciągów czy przysiadów ze sztangą, należy uważać na wszelkie warianty wyciskania nad głowę, a także na ćwiczenia, które wymuszają długotrwałe utrzymywanie pozycji stojącej z obciążeniem. Zamiast tego, skup się na ćwiczeniach, które wzmacniają mięśnie stabilizujące kręgosłup bez jego nadmiernego obciążania, często w pozycji leżącej lub siedzącej z podparciem.
Technika ponad ciężarem: Dlaczego poprawne wykonywanie ćwiczeń jest kluczowe?
Dla osoby ze skoliozą prawidłowa technika wykonywania ćwiczeń jest absolutnie najważniejsza, znacznie ważniejsza niż wielkość użytego ciężaru. Nawet pozornie bezpieczne ćwiczenie, wykonane z błędną techniką, może stać się szkodliwe. Złe ułożenie ciała, niekontrolowane ruchy czy zbyt duży ciężar mogą prowadzić do nierównomiernego obciążenia kręgosłupa, pogłębiania asymetrii i urazów. Dlatego zawsze rekomenduję pracę pod okiem doświadczonego fizjoterapeuty lub trenera, który skoryguje technikę i dostosuje ćwiczenia do indywidualnych potrzeb. Pamiętaj, że lepiej wykonać mniej powtórzeń z perfekcyjną techniką niż wiele z błędami.
Bezpieczne alternatywy: Jakie ćwiczenia wzmacniające możesz wykonywać na siłowni?
Na szczęście istnieje wiele bezpiecznych i efektywnych ćwiczeń, które osoby ze skoliozą mogą wykonywać na siłowni, aby wzmocnić mięśnie i poprawić stabilizację kręgosłupa. Skupiamy się tu przede wszystkim na ćwiczeniach stabilizacyjnych, izometrycznych i wzmacniających mięśnie głębokie:
- Plank (deska) i jego warianty: Wzmacnia mięśnie core bez obciążania kręgosłupa osiowo.
- Side plank (deska boczna): Doskonałe do wzmocnienia mięśni skośnych brzucha i stabilizatorów bocznych tułowia.
- Bird-dog (pies-ptak): Ćwiczenie na stabilizację tułowia i wzmocnienie mięśni pleców i pośladków.
- Hip thrust (wypychanie bioder): Wzmacnia pośladki i tylną taśmę ud, bez obciążania kręgosłupa.
- Wiosłowanie na wyciągu poziomym/pionowym: Z odpowiednią techniką i umiarkowanym ciężarem, wzmacnia mięśnie pleców.
- Ćwiczenia na maszynach izolujących mięśnie: Np. maszyna na odwodziciele/przywodziciele ud, maszyna na mięśnie czworogłowe (prostowanie nóg) pamiętaj o kontroli ruchu i umiarkowanym ciężarze.
- Ćwiczenia z gumami oporowymi: Pozwalają na wzmocnienie mięśni bez dużego obciążenia stawów.
Mity i kontrowersje: Pływanie i rozciąganie
Pływanie jest często polecane jako idealna aktywność dla osób ze skoliozą, jednak nie jest to specyficzna metoda leczenia i ma swoje ograniczenia. Choć wzmacnia mięśnie tułowia i odciąża kręgosłup, niektóre style pływackie mogą być ryzykowne. Długotrwałe pływanie stylem klasycznym (żabką), zwłaszcza z głową uniesioną nad wodę, może prowadzić do nadmiernego spłaszczania kifozy piersiowej i pogłębiania lordozy szyjnej. Z mojego punktu widzenia, najbardziej zalecane jest pływanie stylem grzbietowym, które naturalnie wydłuża kręgosłup i wzmacnia mięśnie w sposób symetryczny. Warto też pływać różnymi stylami, aby zapewnić zrównoważony rozwój mięśni.
Rozciąganie: Kiedy pomaga, a kiedy może zaszkodzić? Zespół hipermobilności stawowej
Rozciąganie to kolejny obszar, który wymaga indywidualnego podejścia. W niektórych przypadkach skoliozy, zwłaszcza gdy towarzyszą jej przykurcze mięśniowe, umiarkowane i kontrolowane rozciąganie może być korzystne. Pomaga ono poprawić elastyczność i zmniejszyć napięcia. Jednakże, u osób z zespołem hipermobilności stawowej, który może być czynnikiem progresji skoliozy, intensywne ćwiczenia rozciągające są zdecydowanie przeciwwskazane. Nadmierna ruchomość stawów oznacza, że więzadła są już zbyt luźne, a dalsze rozciąganie może prowadzić do destabilizacji kręgosłupa i pogłębiania skrzywienia. Zawsze zalecam, aby przed rozpoczęciem programu rozciągającego skonsultować się z fizjoterapeutą, który oceni Twoją mobilność i dobierze odpowiednie techniki.
Nie tylko ćwiczenia: Codzienne nawyki sabotujące Twoją postawę
Leczenie skoliozy to nie tylko ćwiczenia, ale także świadomość codziennych nawyków, które mogą mieć ogromny wpływ na postawę i progresję skrzywienia. Długotrwałe siedzenie, zwłaszcza w nieprawidłowej pozycji, jest jednym z głównych winowajców. Siedzenie z nogą założoną na nogę, garbienie się czy opieranie tylko na jednej stronie krzesła prowadzi do asymetrycznego obciążenia kręgosłupa i mięśni, co może pogłębiać skoliozę. Wskazówki są proste: regularnie zmieniaj pozycję, rób przerwy na rozciąganie, używaj ergonomicznego krzesła i staraj się siedzieć symetrycznie, z obiema stopami na podłodze.
Noszenie ciężarów: Pułapka ciężkiej torebki i plecaka na jednym ramieniu
Noszenie ciężkich toreb na jednym ramieniu lub plecaka w sposób asymetryczny to jeden z najczęstszych błędów, który obserwuję. Taki nawyk prowadzi do nierównomiernego obciążenia kręgosłupa i mięśni tułowia, zmuszając jedną stronę ciała do kompensacji, co w efekcie pogłębia asymetrię i skrzywienie. Zawsze zalecam, aby ciężkie przedmioty nosić w plecaku na obu ramionach, równomiernie rozkładając ciężar. Jeśli musisz nosić torebkę, wybieraj lżejsze modele i staraj się często zmieniać ramię, na którym ją nosisz. To prosta zmiana, która może mieć duże znaczenie dla Twojego kręgosłupa.
Niewłaściwa pozycja podczas snu: Czy Twój materac i poduszka wspierają leczenie?
Niewiele osób zdaje sobie sprawę, jak ważna jest prawidłowa pozycja podczas snu oraz odpowiednio dobrany materac i poduszka dla wsparcia kręgosłupa ze skoliozą. Spanie na zbyt miękkim materacu, który nie zapewnia odpowiedniego podparcia, lub na zbyt wysokiej poduszce, która powoduje nienaturalne wygięcie szyi, może prowadzić do utrzymywania się asymetrycznych napięć i pogłębiania skrzywień. Materac powinien być odpowiednio twardy, aby zapewnić stabilne podparcie dla naturalnych krzywizn kręgosłupa, a poduszka powinna utrzymywać głowę w linii prostej z kręgosłupem, niezależnie od pozycji spania. Inwestycja w dobry materac i poduszkę to inwestycja w zdrowie Twojego kręgosłupa.
Zanim zaczniesz ćwiczyć: Konieczność konsultacji ze specjalistą
Wszystkie przedstawione tu informacje mają charakter ogólny. Pamiętaj, że skolioza jest schorzeniem o bardzo indywidualnym przebiegu. To, co jest bezpieczne dla jednej osoby, może być szkodliwe dla innej. Dlatego kluczową rolę odgrywa fizjoterapeuta. Tylko on, po dokładnej ocenie stopnia i rodzaju Twojego skrzywienia, analizie kąta Cobba, ocenie postawy i funkcji, jest w stanie stworzyć indywidualny i bezpieczny plan ćwiczeń. Ogólne porady, które znajdziesz w internecie, nigdy nie zastąpią profesjonalnej diagnozy i spersonalizowanego podejścia.
Kąt Cobba a dopuszczalna aktywność: Kiedy ograniczenia są najbardziej restrykcyjne?
Kąt Cobba to miara stopnia skrzywienia kręgosłupa, określana na zdjęciu rentgenowskim. Jego wartość ma bezpośredni wpływ na zakres dopuszczalnej aktywności fizycznej. Im większy kąt Cobba, tym większe ryzyko progresji skoliozy i tym bardziej restrykcyjne stają się zalecenia dotyczące ćwiczeń. Na przykład, przy skoliozach o kącie Cobba powyżej 20-25 stopni, ryzyko progresji jest znacznie wyższe, a co za tym idzie, ograniczenia w aktywności fizycznej stają się bardziej rygorystyczne. W takich przypadkach często konieczne jest noszenie gorsetu i bardzo ostrożny dobór ćwiczeń, zawsze pod ścisłym nadzorem specjalisty. Zawsze podkreślam, że bez znajomości kąta Cobba i pełnej oceny klinicznej, nie można bezpiecznie dobierać aktywności.
Przeczytaj również: Jak prawidłowo ćwiczyć mięśnie Kegla? Kompletny poradnik Szymona Dudka
Nie diagnozuj się sam: Znaczenie profesjonalnej oceny wady postawy
Podsumowując, choć edukacja na temat skoliozy jest niezwykle ważna, nigdy nie próbuj samodzielnie diagnozować swojej wady postawy ani dobierać ćwiczeń na podstawie ogólnych informacji. Skolioza jest złożonym schorzeniem, które wymaga profesjonalnej oceny przez lekarza ortopedę lub doświadczonego fizjoterapeutę. Tylko oni są w stanie prawidłowo zdiagnozować rodzaj i stopień skrzywienia, ocenić ryzyko progresji i stworzyć bezpieczny, efektywny plan terapeutyczny, który będzie uwzględniał zarówno ćwiczenia wzmacniające, jak i te, których należy bezwzględnie unikać. Twoje zdrowie jest najważniejsze, zaufaj specjalistom.
