Marzenie o wykonaniu szpagatu, które dla wielu wydaje się odległe i zarezerwowane tylko dla nielicznych, jest w rzeczywistości znacznie bardziej osiągalne, niż myślisz. Ten praktyczny, szczegółowy poradnik krok po kroku został stworzony, aby przeprowadzić Cię przez cały proces nauki od podstawowych zasad, przez konkretne zestawy ćwiczeń, aż po zaawansowane wskazówki. Dowiesz się, jak bezpiecznie i skutecznie pracować nad elastycznością, zrozumiesz swoje ciało i odkryjesz, że z odpowiednim podejściem Twoje marzenie o szpagacie może stać się rzeczywistością.
Osiągnięcie szpagatu jest możliwe dla większości osób kluczem są regularne ćwiczenia i cierpliwość.
- Szpagat francuski i turecki wymagają pracy nad różnymi grupami mięśni.
- Kluczowe mięśnie do rozciągnięcia to tył i przód uda, przywodziciele oraz zginacze bioder.
- Trening powinien obejmować 3-5 sesji tygodniowo, każda po 20-30 minut.
- Unikaj "rozciągania na siłę" i ignorowania ostrego bólu, aby zapobiec kontuzjom.
- Mit "szpagatu w 30 dni" jest nierealny postępy są indywidualne i wymagają czasu, od kilku miesięcy do ponad roku.
- Większość osób jest w stanie osiągnąć szpagat, choć budowa anatomiczna może stanowić fizyczne ograniczenie.
Marzenie o szpagacie jest dziś bardziej osiągalne niż myślisz
Wielu z nas, patrząc na osoby wykonujące szpagat, myśli: "To niemożliwe, ja nigdy tego nie zrobię". Sam kiedyś tak uważałem. Panuje powszechne przekonanie, że szpagat to umiejętność wrodzona lub zarezerwowana dla tancerzy i gimnastyków, którzy trenują od dziecka. Nic bardziej mylnego! Moje doświadczenie pokazuje, że z odpowiednią wiedzą, systematycznością i cierpliwością, szpagat jest w zasięgu ręki większości ludzi. Nie musisz mieć specjalnych predyspozycji genetycznych; musisz po prostu wiedzieć, jak skutecznie i bezpiecznie pracować nad swoim ciałem.
Korzyści z nauki szpagatu, o których mogłeś nie wiedzieć (nie tylko elastyczność!)
Oczywiście, główną korzyścią z nauki szpagatu jest zwiększenie elastyczności. Ale to tylko wierzchołek góry lodowej! Kiedy zaczynasz pracować nad szpagatem, otwierasz się na szereg innych, często niedocenianych korzyści:
- Poprawa zakresu ruchu: Zwiększasz mobilność w stawach biodrowych, co przekłada się na lepsze funkcjonowanie w codziennym życiu i innych aktywnościach fizycznych.
- Redukcja ryzyka kontuzji: Elastyczne mięśnie i stawy są mniej podatne na urazy, zarówno podczas ćwiczeń, jak i w codziennych sytuacjach, np. przy nagłym ruchu.
- Lepsza postawa ciała: Rozciągnięte mięśnie bioder i ud pomagają w utrzymaniu prawidłowej postawy, redukując napięcia w dolnym odcinku pleców.
- Zwiększona świadomość ciała: Uczysz się słuchać swojego ciała, rozpoznawać sygnały bólu i dyskomfortu, co jest bezcenną umiejętnością.
- Wzmocnienie mięśni: Rozciąganie nie tylko wydłuża mięśnie, ale także wzmacnia je w ich pełnym zakresie ruchu, co poprawia stabilność.
- Redukcja stresu: Rozciąganie, zwłaszcza połączone ze świadomym oddechem, działa relaksująco i pomaga w redukcji napięcia psychicznego.
Szpagat francuski czy turecki? Wybierz swój cel i poznaj różnice
Zanim zaczniesz, warto wiedzieć, że istnieją dwa główne rodzaje szpagatu, a każdy z nich wymaga pracy nad nieco innymi grupami mięśni. Szpagat francuski, często nazywany też damskim, to ten, w którym jedna noga jest z przodu, a druga z tyłu. Tutaj kluczowe jest rozciągnięcie mięśni zginaczy bioder (dla nogi z tyłu) oraz mięśni kulszowo-goleniowych i czworogłowych uda (dla nogi z przodu).
Z kolei szpagat turecki, znany również jako męski lub poprzeczny, to pozycja, w której nogi rozchodzą się na boki. W tym przypadku największy nacisk kładziemy na rozciągnięcie przywodzicieli, czyli mięśni wewnętrznej strony ud. Z mojego doświadczenia wynika, że wiele osób uważa szpagat francuski za nieco łatwiejszy do osiągnięcia na początek, ponieważ wymaga mniejszej elastyczności w stawach biodrowych w zakresie rotacji zewnętrznej. Jednak wybór zależy od Twoich indywidualnych predyspozycji i celów.
Fundamenty sukcesu: co musisz wiedzieć, zanim zaczniesz trening
Zanim przejdziemy do konkretnych ćwiczeń, chcę, żebyś zrozumiał, że sukces w nauce szpagatu nie zależy wyłącznie od intensywności treningu. Równie ważne, jeśli nie ważniejsze, jest zrozumienie, jak działa Twoje ciało i jakie mięśnie są zaangażowane. To jak budowanie domu bez solidnych fundamentów cała konstrukcja będzie niestabilna. Przygotowanie teoretyczne to Twój pierwszy, kluczowy krok.
Anatomia szpagatu: które mięśnie musisz "odblokować", by osiągnąć cel?
Aby wykonać szpagat, musimy skupić się na rozciągnięciu kilku kluczowych grup mięśniowych. To one są naszymi "blokadami", które musimy stopniowo "odblokować":
- Mięśnie grupy kulszowo-goleniowej (tył uda): Są to mięśnie dwugłowy, półścięgnisty i półbłoniasty. Ich elastyczność jest absolutnie kluczowa, zwłaszcza w szpagacie francuskim dla nogi z przodu. Sztywne mięśnie kulszowo-goleniowe uniemożliwiają wyprostowanie nogi.
- Mięśnie czworogłowe uda (przód uda): Szczególnie ważny jest mięsień prosty uda, który jest zginaczem biodra. Jego rozciągnięcie jest niezbędne dla nogi z tyłu w szpagacie francuskim, aby biodro mogło swobodnie opadać w dół.
- Przywodziciele (wewnętrzna strona ud): To grupa mięśni odpowiedzialnych za przywodzenie nogi do środka. Ich elastyczność jest fundamentalna dla szpagatu tureckiego, gdzie nogi rozchodzą się na boki.
- Zginacze bioder (przód biodra): Mięśnie takie jak biodrowo-lędźwiowy. Ich rozciągnięcie jest kluczowe dla pełnego wyprostu nogi z tyłu w szpagacie francuskim i pozwala na opuszczenie miednicy bliżej podłogi.
Pamiętaj, że wszystkie te grupy mięśniowe są ze sobą połączone i wzajemnie na siebie wpływają. Praca nad jedną z nich często przynosi korzyści także w innych obszarach.
Mit kontra rzeczywistość: czy każdy jest w stanie zrobić szpagat?
To pytanie, które słyszę bardzo często. I moja odpowiedź brzmi: większość osób jest w stanie zrobić szpagat! Oczywiście, istnieją pewne predyspozycje genetyczne i anatomiczne, które mogą ułatwić lub utrudnić ten proces. U niektórych osób budowa anatomiczna stawu biodrowego może stanowić fizyczne ograniczenie, uniemożliwiające pełne wykonanie szpagatu. Są to jednak rzadkie przypadki. Dla zdecydowanej większości, kluczem jest systematyczna praca i odpowiednia technika.
Nie pozwól, aby przekonanie o braku predyspozycji powstrzymało Cię przed spróbowaniem. Postępy są zawsze indywidualne i zależą od wielu czynników, ale warto dać sobie szansę i zobaczyć, jak daleko możesz zajść. Nawet jeśli nie osiągniesz pełnego szpagatu, z pewnością znacznie poprawisz swoją elastyczność i mobilność, co samo w sobie jest ogromną korzyścią.
Rozgrzewka Twój najważniejszy sojusznik w walce o elastyczność
Zawsze powtarzam moim podopiecznym: nigdy nie pomijaj rozgrzewki! To absolutnie kluczowy element każdego treningu rozciągającego, który decyduje o jego bezpieczeństwie i efektywności. Rozgrzewka zwiększa ukrwienie mięśni, podnosi ich temperaturę, co sprawia, że stają się one bardziej elastyczne i mniej podatne na urazy. To jak przygotowanie gumy do rozciągania zimna pęknie, ciepła rozciągnie się bez problemu. Pominięcie rozgrzewki to prosta droga do kontuzji.
Twoja rozgrzewka powinna trwać około 5-10 minut i składać się z dynamicznych ćwiczeń, które przygotują Twoje ciało do rozciągania. Oto kilka przykładów:
- Krążenia bioder w obie strony.
- Wymachy nóg w przód i w tył oraz na boki.
- Pajacyki lub lekki trucht w miejscu.
- Skręty tułowia.
- Krążenia ramion i tułowia.
Pamiętaj, że rozgrzewka ma na celu przygotowanie mięśni do pracy, a nie ich zmęczenie. Ma być dynamiczna, ale nie wyczerpująca.

Plan treningowy krok po kroku do szpagatu: Twoja mapa drogowa
Teraz, gdy już wiesz, dlaczego i jak przygotować swoje ciało, przejdźmy do konkretów. Poniżej przedstawiam szczegółowy plan treningowy, który jest Twoją mapą drogową do szpagatu. Pamiętaj, że to nie wyścig. Kluczem jest regularność, cierpliwość i słuchanie swojego ciała. Dostosuj intensywność i głębokość rozciągania do swoich indywidualnych możliwości.
Faza 1: Ćwiczenia na szpagat francuski dla absolutnie początkujących
Zaczniemy od ćwiczeń, które skupiają się na rozciąganiu mięśni kluczowych dla szpagatu francuskiego. Pamiętaj, aby każdą pozycję utrzymywać przez 30-60 sekund, wykonując 2-3 powtórzenia na każdą stronę. Oddychaj głęboko i spokojnie.
Wykroki w przód: jak pogłębiać pozycję, by otworzyć zginacze bioder
Wykroki to fantastyczne ćwiczenie na otwarcie zginaczy bioder i rozciągnięcie mięśni czworogłowych uda. Zrób duży krok w przód jedną nogą, tak aby kolano było nad kostką, a drugie kolano opuść na podłogę (możesz podłożyć poduszkę). Upewnij się, że Twoje biodra są skierowane prosto do przodu, a plecy proste. Delikatnie pogłębiaj pozycję, pchając biodra w dół i do przodu. Poczujesz rozciąganie w przedniej części uda i biodra nogi zakrocznej. Unikaj skręcania miednicy; ma być ona równoległa do podłoża.
Rozciąganie tyłu uda: skłony, które realnie wydłużą Twoje mięśnie
Dla rozciągnięcia mięśni kulszowo-goleniowych (tył uda) polecam skłony. Usiądź na podłodze z jedną nogą wyprostowaną, a drugą zgiętą, stopą do wewnętrznej strony uda. Wykonaj skłon do wyprostowanej nogi, starając się utrzymać proste plecy. Chwyć stopę lub kostkę, ale nie zginaj kręgosłupa. Inną opcją jest skłon na prostych nogach w pozycji stojącej możesz użyć paska, aby delikatnie przyciągnąć tułów do nóg, jednocześnie utrzymując proste plecy. Pamiętaj, aby ruch wychodził z bioder, a nie z pleców.
Pozycja gołębia: sekret rozluźnienia pośladków i bioder
Pozycja gołębia (pigeon pose) to prawdziwy skarb dla rozluźnienia pośladków i głębokich mięśni bioder, co jest kluczowe dla szpagatu. Zacznij z pozycji klęku podpartego, a następnie przenieś jedno kolano do przodu, tak aby stopa znajdowała się przed biodrem (lub bliżej pachwiny, jeśli jesteś początkujący). Drugą nogę wyprostuj do tyłu. Stopa przedniej nogi może być zgięta (flex) dla ochrony kolana. Opuść biodra w dół, starając się, aby były równoległe do podłoża. Jeśli czujesz ból w kolanie, zmodyfikuj pozycję, przysuwając stopę bliżej pachwiny lub podkładając poduszkę pod biodro. Możesz opuścić tułów na przedramiona lub całkowicie położyć się na nodze.Faza 2: Kluczowe ćwiczenia do szpagatu poprzecznego (tureckiego)
Teraz skupimy się na ćwiczeniach, które pomogą Ci otworzyć biodra i rozciągnąć przywodziciele, przygotowując Cię do szpagatu tureckiego. Podobnie jak wcześniej, utrzymuj każdą pozycję przez 30-60 sekund, wykonując 2-3 powtórzenia.
Pozycja żaby: bezpieczne otwieranie wewnętrznych partii ud
Pozycja żaby (frog pose) to jedno z najbardziej efektywnych ćwiczeń na przywodziciele. Klęknij na macie, a następnie rozsuń kolana na boki, tak szeroko, jak to możliwe, utrzymując kąt prosty w stawach kolanowych (kolana i kostki w jednej linii). Stopy powinny być skierowane na zewnątrz. Delikatnie opuść biodra w tył, w kierunku pięt, czując rozciąganie w wewnętrznej stronie ud. Możesz podeprzeć się na przedramionach. Uważaj, aby nie odczuwać bólu w stawach kolanowych; jeśli tak się dzieje, zmniejsz zakres ruchu.
Siad rozkroczny: progresywne skłony do podłogi
Usiądź na podłodze z szeroko rozstawionymi nogami (siad rozkroczny). Stopy powinny być zgięte (palce skierowane do sufitu). Wykonaj skłon do przodu, starając się utrzymać proste plecy. Ruch powinien wychodzić z bioder. Możesz użyć rąk, aby delikatnie "pchać" się w dół. Stopniowo pogłębiaj skłon. Możesz również wykonywać skłony na boki, do każdej nogi, pamiętając o utrzymaniu prostego kręgosłupa. Nie zaokrąglaj pleców na siłę ważniejsza jest jakość ruchu niż jego głębokość.
Rozciąganie przy ścianie: wykorzystaj grawitację na swoją korzyść
To świetne ćwiczenie, które wykorzystuje grawitację do rozciągania przywodzicieli. Połóż się na plecach, pośladkami jak najbliżej ściany. Unieś nogi i oprzyj je na ścianie. Następnie powoli rozsuń nogi na boki, pozwalając grawitacji działać. Poczujesz delikatne, ale skuteczne rozciąganie w wewnętrznej stronie ud. Utrzymaj tę pozycję przez 2-5 minut, oddychając głęboko. To idealne ćwiczenie na zakończenie sesji, które pozwala mięśniom rozluźnić się i wydłużyć.
Jak połączyć ćwiczenia w skuteczny, 30-minutowy trening?
Kluczem do sukcesu jest regularność, a nie długość pojedynczych sesji. Moim zdaniem, 3-5 razy w tygodniu po 20-30 minut to optymalna częstotliwość. Poniżej przedstawiam przykładowy plan treningowy, który możesz modyfikować w zależności od swoich potrzeb i postępów. Pamiętaj, aby zawsze zaczynać od rozgrzewki!
| Ćwiczenie | Czas/Powtórzenia | Wskazówki |
|---|---|---|
| Rozgrzewka dynamiczna (pajacyki, wymachy nóg, krążenia bioder) | 5-10 minut | Przygotuj ciało do rozciągania, zwiększ ukrwienie mięśni. |
| Wykroki w przód (z pogłębieniem) | 2-3 powtórzenia na nogę, 30-60 sekund każde | Utrzymuj proste plecy, biodra skierowane do przodu. |
| Skłony do jednej nogi w siadzie rozkrocznym | 2-3 powtórzenia na nogę, 30-60 sekund każde | Ruch z bioder, nie zaokrąglaj pleców. |
| Pozycja gołębia | 2-3 powtórzenia na nogę, 30-60 sekund każde | Biodra równolegle do podłoża, uważaj na kolana. |
| Pozycja żaby | 2-3 powtórzenia, 30-60 sekund każde | Kolana i kostki w jednej linii, unikaj bólu w stawach. |
| Siad rozkroczny (skłon do przodu) | 2-3 powtórzenia, 30-60 sekund każde | Proste plecy, pogłębiaj stopniowo. |
| Rozciąganie przy ścianie (nogi w rozkroku) | 1 powtórzenie, 2-5 minut | Pozwól grawitacji działać, oddychaj głęboko. |
Najczęstsze błędy, które hamują Twój postęp
W mojej pracy często widzę, jak drobne błędy techniczne lub niewłaściwe podejście do rozciągania mogą nie tylko hamować postępy, ale wręcz prowadzić do kontuzji. Zrozumienie i unikanie tych pułapek jest równie ważne, jak sama technika ćwiczeń. Chcę, żebyś był świadomy tych zagrożeń, aby Twój trening był bezpieczny i efektywny.
Ból ostry vs. ciągnięcie: kiedy przestać, a kiedy iść dalej?
To jest absolutnie kluczowa kwestia. Musisz nauczyć się odróżniać "dobry" dyskomfort od "złego" bólu. Uczucie ciągnięcia, napięcia, a nawet lekkiego pieczenia to normalny element rozciągania. Oznacza to, że mięśnie pracują i się wydłużają. Ten rodzaj dyskomfortu jest tolerowany i z czasem będzie się zmniejszał. Jednakże, jeśli poczujesz ostry, kłujący ból, przeszywający ból lub ból w stawie natychmiast przerwij ćwiczenie! To sygnał ostrzegawczy od Twojego ciała, że coś jest nie tak i istnieje ryzyko naderwania mięśni lub uszkodzenia stawu. Rozciąganie "na siłę" nigdy nie przynosi dobrych rezultatów, a jedynie kontuzje.
"Kwadratowe biodra": dlaczego prawidłowe ustawienie miednicy jest kluczowe?
Problem "kwadratowych bioder" dotyczy głównie szpagatu francuskiego. Chodzi o to, że w dążeniu do obniżenia się do podłogi, wiele osób nieświadomie skręca miednicę, co sprawia, że jedno biodro jest wyżej niż drugie. Zamiast równolegle opuszczać miednicę do podłoża, rotujemy ją, "oszukując" pozycję. To nie tylko niebezpieczne dla stawów biodrowych i kręgosłupa, ale także nieefektywne. Prawidłowe ustawienie miednicy równolegle do podłoża, bez rotacji jest kluczowe dla bezpieczeństwa, głębokości szpagatu i uniknięcia kompensacji. Skup się na tym, aby oba kolce biodrowe były na tej samej wysokości i skierowane prosto do przodu.
Zapominanie o oddechu: jak prawidłowe oddychanie przyspiesza efekty?
Wielu z nas wstrzymuje oddech podczas intensywnego rozciągania, zwłaszcza gdy czujemy dyskomfort. To duży błąd! Wstrzymywanie oddechu powoduje spięcie mięśni i zwiększa napięcie w ciele, co utrudnia rozciąganie. Zamiast tego, skup się na głębokich, spokojnych oddechach. Wdech powinien przygotować Cię do pozycji, a wydech to moment, w którym możesz spróbować delikatnie pogłębić rozciąganie. Świadome oddychanie pomaga rozluźnić mięśnie, zmniejszyć ból i zwiększyć efektywność treningu. To prosta technika, która ma ogromne znaczenie dla Twoich postępów.Jak szybko zrobisz szpagat? Realistyczne spojrzenie na progres
Jedno z najczęściej zadawanych pytań brzmi: "Jak długo zajmie mi zrobienie szpagatu?". I choć chciałbym podać konkretną datę, muszę być szczery: każdy organizm jest inny, a postępy są wysoce indywidualne. Ważne jest, aby mieć realistyczne oczekiwania i nie dać się zwieść nierealnym obietnicom.
Pułapka "szpagatu w 30 dni" dlaczego cierpliwość jest ważniejsza niż intensywność
Internet jest pełen obietnic typu "szpagat w 30 dni". Z mojego doświadczenia jako trenera wiem, że to zazwyczaj chwyt marketingowy. Owszem, w 30 dni można poprawić swoją elastyczność, ale osiągnięcie pełnego szpagatu w tak krótkim czasie jest możliwe tylko dla nielicznych, którzy już mają bardzo dobre predyspozycje. Dla większości osób, realny czas nauki szpagatu to od kilku miesięcy do nawet ponad roku. Zależy to od wielu czynników: genetyki, wieku, wcześniejszej aktywności fizycznej, a przede wszystkim od regularności i jakości treningów.
Cierpliwość i konsekwencja są tutaj ważniejsze niż intensywność. Lepiej trenować 3-5 razy w tygodniu po 20-30 minut przez dłuższy czas, niż próbować forsować ciało codziennie przez godzinę, ryzykując kontuzje i wypalenie. Twoje ciało potrzebuje czasu na adaptację i wydłużenie mięśni. Szanuj ten proces.
Jak mierzyć postępy i nie stracić motywacji, gdy efekty zwalniają?
W drodze do szpagatu z pewnością napotkasz okresy, kiedy postępy będą zwalniać lub nawet się zatrzymywać. To normalne! Ważne jest, aby mieć strategie na utrzymanie motywacji. Oto kilka moich propozycji:
- Rób zdjęcia "przed i po": Wizualne dowody postępów są niesamowicie motywujące. Rób zdjęcia co miesiąc w tej samej pozycji szpagatu.
- Mierz odległość od podłogi: Użyj miarki, aby zmierzyć, ile centymetrów dzieli Twoją miednicę od podłogi. Zapisuj te wyniki. Nawet milimetrowe zmiany to postęp!
- Zapisuj odczucia i zakres ruchu: Prowadź dziennik treningowy, w którym notujesz, jak się czujesz podczas ćwiczeń, które mięśnie są najbardziej spięte i jaki jest Twój aktualny zakres ruchu.
- Stawiaj sobie cele krótkoterminowe: Zamiast tylko "szpagat", postaw sobie cel "dotknąć dłońmi podłogi w siadzie rozkrocznym" lub "zmniejszyć odległość od podłogi o 2 cm w miesiąc".
- Nagradzaj się: Za osiągnięcie małych celów nagradzaj się czymś, co sprawia Ci przyjemność (np. nowa mata do jogi, ulubiona książka).
- Zmień rutynę: Jeśli czujesz stagnację, spróbuj zmodyfikować zestaw ćwiczeń, poszukać nowych inspiracji lub po prostu zrobić sobie dzień lub dwa przerwy. Czasem ciało potrzebuje odpoczynku, aby zrobić kolejny krok.
Co dalej, gdy już dotkniesz podłogi? Utrzymaj i pogłębiaj elastyczność
Gratulacje! Jeśli udało Ci się osiągnąć szpagat, to jest to fantastyczne osiągnięcie. Ale pamiętaj, że to nie koniec drogi. Elastyczność to coś, co trzeba pielęgnować. Jeśli przestaniesz trenować, szybko ją stracisz. Co więcej, możesz dążyć do jeszcze większej mobilności i siły w tej pozycji.Szpagat to nie koniec: wprowadzenie do nad-szpagatu (oversplit)
Dla osób, które już swobodnie wykonują szpagat, kolejnym etapem może być nad-szpagat (oversplit). Polega on na rozciągnięciu mięśni poza zakres zwykłego szpagatu, np. poprzez umieszczenie jednej lub obu nóg na podwyższeniu. To wymaga jeszcze większej elastyczności, siły i kontroli mięśniowej. Nad-szpagat nie tylko zwiększa zakres ruchu, ale także buduje siłę w skrajnych pozycjach, co jest niezwykle korzystne dla tancerzy, gimnastyków i każdego, kto chce osiągnąć maksymalną mobilność. Pamiętaj, aby do oversplitu podchodzić z jeszcze większą ostrożnością i pod okiem doświadczonego trenera.
Przeczytaj również: Szpagat męski: Ile czasu? Realne ramy i skuteczny trening.
Jak wpleść rozciąganie w codzienną rutynę, by nigdy nie stracić formy
Utrzymanie elastyczności wymaga regularności, ale niekoniecznie długich sesji. Wplecenie krótkich sesji rozciągających w codzienną rutynę to świetny sposób, aby nigdy nie stracić formy:
- Po przebudzeniu: Kilka minut delikatnego rozciągania w łóżku lub tuż po wstaniu.
- Podczas oglądania telewizji: Zamiast siedzieć biernie, wykonaj kilka ćwiczeń na podłodze, np. pozycję żaby, siad rozkroczny lub rozciąganie przy ścianie.
- W pracy: Jeśli masz pracę siedzącą, co godzinę wstań i zrób kilka prostych rozciągnięć bioder i ud.
- Przed snem: Delikatne, relaksujące rozciąganie przed snem pomoże Ci się odprężyć i poprawi jakość snu.
- Wykorzystaj każdą okazję: Czekasz na autobus? Zrób kilka wymachów nóg. Stoisz w kolejce? Delikatnie rozciągnij mięśnie czworogłowe.
Pamiętaj, że nawet kilka minut dziennie ma znaczenie i pomoże Ci utrzymać osiągniętą elastyczność. Twoje ciało będzie Ci wdzięczne!
